Doré’s verbeelding voedde zich met grootsheid en verdriet. Hij behandelde visie als architectuur, precisie als toewijding. Critici noemden hem buitensporig; De tijd noemde hem onvermijdelijk. Zijn invloed vloeide zowel door in het symbolisme, de film als het surrealisme; elk frame bevatte een waarschuwing, een hymne, een wond die nog inkt ademde.

Het Musée d'Orsay noemt hem expliciet de grondlegger van de stripvorm, die teruggaat tot tekststrips die hij eind jaren veertig van de negentiende eeuw maakte, zoals Les Travaux d'Hercule – een kunstenaar die vooral bekend staat om zijn illustraties uit de klassieke literatuur op het letterlijke oorsprongspunt van een geheel afzonderlijk modern medium plaatsen.

Zijn invloed op de film is buitengewoon en goed gedocumenteerd: vrijwel elke Bijbelse film sinds 1902 verwijst naar zijn illustraties, Dante- en Don Quixote-aanpassingen van Orson Welles tot Terry Gilliam putten uit zijn beelden, en zijn oerbossen waren rechtstreeks van invloed op elke versie van de film. Koning Kong via Peter Jackson's, terwijl Georges Lucas hem aanhaalde voor Chewbacca en George Méliès voor Een reis naar de maan.

Gepubliceerd in 1866 naast de controverse van Ernest Renan Leven van Jezus, "Doré's Bible" zorgde voor een blijvende heropleving van religieuze kunst in heel Europa gedurende de daaropvolgende dertig jaar - nooit eerder was de Schrift op zo'n fantasierijke schaal geïllustreerd, en de invloed ervan strekte zich uit tot toneelproducties, toverlantaarnshows en passiespelen.

Op zijn best gemengd – net als zijn exacte tijdgenoot Édouard Manet, kreeg Doré te maken met aanhoudende kritische afwijzing, vooral vanwege zijn ambities als schilder en beeldhouwer, en pas tientallen jaren na zijn dood organiseerden instellingen als het Musée d’Orsay en de National Gallery of Canada grote retrospectieven die hem tot een centrale figuur van de 19e-eeuwse visuele cultuur maakten.

Zijn illustraties uit 1863 waren zo levendig dat Émile Zola verklaarde dat Doré niet alleen de roman van Cervantes had geïllustreerd, maar deze had herschreven - 'in plaats van één meesterwerk te hebben, heeft de menselijke geest er twee' - en Doré's visuele opvatting van de ridder en Sancho Panza vormde vervolgens de manier waarop latere lezers, kunstenaars en filmmakers de personages generaties lang afbeeldden.

In plaats van de gepolijste Victoriaanse hoofdstad weer te geven die het Britse publiek verwachtte, verkenden Doré en schrijver Blanchard Jerrold 's nachts de beruchte wijken van Londen onder politie-escorte, en critici beschuldigden Doré ervan 'uit te vinden in plaats van te kopiëren'. Toch maakte het onwankelbare sociale realisme diepe indruk op Vincent van Gogh, die zijn eigen versie van Doré's schilderijen schilderde. Gevangenenronde in het laatste jaar van zijn leven.