De affiches van De Feure, doordrenkt van symbolisme, knetteren van de energie van de fin de siècle, terwijl zijn industriële kunstwerken de lijn tussen vorm en functie doen vervagen. Verdiep je in de visie van de Nederlands-Belgische kunstenaar, een caleidoscoop waarin reclames voor café-concerten in de geest van Chéret zich mengen met weelderige objets d’art van L’Art nouveau.

Ervaar de rebelse geest die De Feure het Légion d’honneur opleverde, terwijl je een zorgvuldig samengestelde selectie werken uit zijn productieve loopbaan verkent. Van de bohemienstraten van Montmartre tot de grote zalen van de Exposition Universelle van 1900: deze collectie vangt de essentie van een echte kunstzinnige beeldenstormer die een onuitwisbaar stempel drukte op de Belle Époque.

Hij werd geboren als Georges Joseph van Sluijters, en “de Feure” was een aangenomen artiestennaam. Dat detail doet ertoe, omdat het laat zien hoe bewust hij zijn identiteit als onafhankelijk kunstenaar opbouwde, in plaats van er een te erven via een academische achtergrond of de reputatie van zijn familie.

Omdat hij als enige beide stromingen op volle kracht combineerde: hij exposeerde symbolistische aquarellen naast Gauguin en de Nabis op de Salons de la Rose + Croix en werd tegelijk de belangrijkste ontwerper van Siegfried Bing voor de Art nouveau zelf. Zo’n dubbele vaardigheid was bij weinig tijdgenoten te vinden.

Hij decoreerde de gevel en ontwierp twee meubelsuites voor het Pavillon de l’Art Nouveau van Siegfried Bing, de tentoonstelling die de hele Art nouveau-stroming haar naam zou hebben gegeven. Dat leverde hem uitbundige lof van critici op, op het moment dat de stijl wereldwijd zichtbaar werd.

Nee: hij verliet de Rijksacademie voor Beeldende Kunsten in Amsterdam vrijwel meteen, ervan overtuigd dat een formele academische opleiding hem niets te bieden had, en keerde nooit terug naar gestructureerde studie. In plaats daarvan baande hij zijn eigen weg als schilder, decorateur en ontwerper.

Meubels, glas-in-lood, behang, keramiek en lampen. Die breedte zette hem naast Alphonse Mucha en Eugène Grasset als een van de weinige kunstenaars van zijn tijd die zowel in fine art als in toegepaste sierkunst thuis waren.

Ja: later in zijn loopbaan decoreerde hij het Parijse atelier van couturière Madeleine Vionnet en ontwierp hij toneeldecors en kostuums. Zo bracht hij zijn Art nouveau-gevoel van galeriemuren naar mode en voorstelling.