20% korting op telefoonhoesjes

Dagen
Uren
Minuten
Seconden
Filteren en sorteren 81 producten
Sorteer op:

Telefoonhoesjes uit de Meiji-periode

Vergulde chrysanten, een vleugje inkt op zijde, de siddering van een drakenadem die door de wolken kringelt: deze telefoonhoesjes uit de Meiji-periode zijn visioenen uit het verleden, herboren in de palm van je hand. Deze collectie telefoonhoesjes, gevoed door kunst uit de Meiji-periode, vangt de schitterende versmelting van oud en nieuw. Waar de rijke tradities van Japan botsten met de vaart van de moderniteit en een tijdperk van artistieke metamorfose ontstond, zoals er nooit eerder een was.

Veelgestelde vragen

Over deze collectie

Van de elegante discipline van ukiyo-e-houtsneden, nu opnieuw uitgevonden in een wereld die afstevent op industriële macht, tot de gedurfde opkomst van yōga, waar olieverf en realisme hun eigen plek veroverden in de Japanse beeldtaal: deze ontwerpen zijn relikwieën van een revolutie. Geisha’s, ooit serene schimmen van de drijvende wereld, staan nu omringd door locomotiefstoom. Samoerai, hun harnas nog glinsterend van de geesten van het verleden, baden in het felle licht van een natie die het wereldtoneel betreedt. Elk hoesje is een canvas, een relikwie, een brug tussen eeuwen.

Zie de kraanvogels, symbolen van een lang leven, nu zwevend onder luchten die gekleurd zijn door westerse paletten. Kijk naar kersenbloesems, hun vluchtige schoonheid nu vastgelegd met nieuwe, onverschrokken precisie. Koi-vissen glijden door wisselend water en belichamen veerkracht, terwijl de getijden van verandering over het culturele landschap van Japan spoelen. Elk motief, elke krul fluistert het verhaal van een wereld in overgang: van handen die ooit het penseel volgden en nu naar de toekomst reiken. De kraanvogels vliegen ook groter als vogel-wanddecoratie, en voor de weidsheid van het landschap zelf zijn er landschapskunst-telefoonhoesjes.

Deze hoesjes beschermen niet alleen, ze bewaren. Ze omhullen niet alleen, ze onthullen. De Meiji-periode was een tijd vol paradoxen: van tere tradities en industrieel staal, van inkt en olieverf, van verbroken isolement en ontstoken inspiratie.

Houd de geschiedenis vast. Draag kunst met je mee. Word deel van de revolutie die nog nagalmt in elke lijn, elke tint, elke mythe die opnieuw geboren wordt.

De Meiji-periode begon niet uit het niets. Spoor de lijn terug naar de bron met telefoonhoesjes met houtsneden uit de Edo-periode, volg de kraanvogels naar telefoonhoesjes met vogels of blader verder door fine-art-telefoonhoesjes voor iPhone.

Waarom wordt “Meiji” vaak vertaald als “Verlichte Heerschappij”, en wat zegt die naam over de artistieke ambities van het tijdperk?

De naam weerspiegelde de bedoeling van de herstelde keizer om Japan een nieuw tijdperk van kennis en wereldstatus in te leiden, en die ambitie reikte tot in de kunst: ambachtslieden en schilders uit de Meiji-periode werden bewust ingezet voor een nationaal project om de rest van de wereld de verfijning van Japan te laten zien, en maakten dus niet alleen objecten voor eigen gebruik.

Waarom nemen kunstwerken uit de Meiji-periode in musea tegenwoordig zo’n bijzondere tussenpositie in tussen “traditioneel” en “modern”?

Omdat deze periode precies op het scharnierpunt ligt tussen eeuwen van artistieke conventies uit de shogunaatstijd en het ontstaan van een bewust moderne natie, blijven curatoren en verzamelaars discussiëren over de vraag of afzonderlijke Meiji-werken thuishoren in “klassieke Japanse kunst” of onder “vroegmodern”. Dat indelingsdilemma geeft elk object uit deze tijd vanzelf een eigen kunsthistorisch gewicht.

Waarom stonden Japanse kunstenaars in de Meiji-periode, in vrijwel elke kunstvorm, voor dezelfde kernvraag?

Of ze nu werkten in schilderkunst, keramiek, textielkunst of metaal: alle kunstenaars uit de Meiji-periode worstelden met dezelfde onderliggende vraag. Hoe voldoe je aan de wensen van een nieuw internationaal publiek en aan geïmporteerde esthetische maatstaven en laat je tegelijk zien dat het echt Japans is? Die vraag verbindt de kunst van het tijdperk, over totaal verschillende materialen en disciplines heen.

Hoe veranderde het einde van meer dan 200 jaar zelfgekozen isolement wat “Japanse kunst” mocht betekenen?

Vóór de Meiji-periode ontwikkelde de Japanse beeldcultuur zich vrij afgeschermd van invloeden van buiten. Toen het land onder druk werd opengesteld voor handel, werd de invloed van eeuwen samengeperst in slechts enkele ingrijpende decennia. Daardoor bevat Meiji-kunst een uitzonderlijk geconcentreerd, in hoog tempo vastgelegd verslag van culturele aanpassing, zoals je dat zelden elders in de kunstgeschiedenis ziet.

Waarom betekent het verzamelen van Meiji-kunst vaak dat je een tastbaar verslag verzamelt van Japans overgang van feodalisme naar natiestaat?

Omdat een groot deel van de Meiji-productie rechtstreeks voortkwam uit de ontmanteling van instellingen uit het feodale tijdperk (afgeschafte privileges van samoerai, opgeheven hofmecenaat en hervormde ambachtsgilden), zijn objecten uit deze periode tegelijk kunstwerken en materieel bewijs van een van de grootste politieke omwentelingen uit de Japanse geschiedenis.

Waarom discussiëren verzamelaars en historici bijna 150 jaar later nog steeds over de “authenticiteit” van Meiji-kunst?

Omdat de kunst van het tijdperk uitdrukkelijk voor twee publieken werd gemaakt, een binnenlands en een internationaal, discussiëren critici van toen en nu over de vraag of Meiji-werken authentiek Japanse expressie zijn of een gecommercialiseerde vertoning van “Japanheid”, afgestemd op de smaak van buitenlanders. Dat debat bepaalt nog altijd hoe de hele periode wordt gewaardeerd en bestudeerd.