Art nouveau-elegantie

Het werk van Verneuil is als een liefdeskind van een Japanse tuin en een Parijse koortsdroom, met een scheut zeespray erbovenop. Zijn ontwerpen zijn het artistieke equivalent van een drievoudige espresso. En laten we zijn affichespel niet vergeten: tussen grootheden als Toulouse-Lautrec en Chéret zette onze Maurice de stad rood, blauw en in elke kleur daartussenin schilderend op stelten.

Na de Eerste Wereldoorlog maakte hij zich uit de voeten naar Zwitserland, waar hij en zijn kunstenaarsvrouw Adélaïde het portfolio “Kaleidoscope” in elkaar draaiden: een psychedelische rit door abstracte ornamenten waar je hersencellen de cha-cha van gaan dansen.

Dus gordels om, kunstkenners: het werk van Verneuil is niet alleen een feest voor de ogen, het is een zintuiglijk buffet dat je duizelig, verrukt en klaar laat om je hele leven opnieuw in te richten...

Invloed van de Art deco

Terwijl je deze collectie verkent, merk je de grote invloed van het Art deco-tijdperk op het werk van Verneuil. Zijn eigen stijl, gekenmerkt door gedurfde kleuren en ingewikkelde patronen, getuigt van de transformerende kracht van deze beweging. Van wanddecoratie tot woondecoratie: elk stuk is een viering van dit invloedrijke tijdperk.

Bloemenfantasia

De fascinatie van Verneuil voor de botanische wereld spat van zijn schitterende bloemontwerpen af. Deze collectie bevat een breed scala aan technieken, van lithografieën tot illustraties, stuk voor stuk versierd met de kenmerkende botanische motieven van Verneuil. Deze werken zijn een levendige hommage aan de schoonheid van de natuur en voegen een vleugje charme toe aan elke ruimte.

Tijdloze schatten

Elk stuk in deze collectie is meer dan zomaar een product: het is een tijdloze schat. Of je nu fan bent van Art nouveau of Art deco, of gewoon van mooi ontwerp houdt: deze stukken bieden een unieke kans om een stukje geschiedenis in huis te halen.

Hij werkte na elkaar in twee grote ontwerpstromingen: Art nouveau, gekenmerkt door organische bloemmotieven, en Art deco, waarin zijn stijl uitgroeide tot de geprezen geometrische patronen van zijn latere loopbaan.

Hij leerde het vak bij de Zwitserse ontwerper Eugène Grasset, een van de grondleggers van de Art nouveau, en werd later zelf leraar: tot zijn leerlingen behoorde Amédée Ozenfant, die samen met Le Corbusier het purisme oprichtte.

Japanse kunst en de natuur, vooral de zee, vormden zijn beeldtaal: een invloed die doorklinkt in zijn gedurfde bloemencomposities op keramische tegels, behang en in textielontwerp.

Hij maakte affiches naast Toulouse-Lautrec en Jules Chéret en werkte samen met Armand Point, René Juste, Alphonse Mucha en Mathurin Méheut, wat hem in het kernnetwerk van Franse affiche- en sierkunstenaars rond de eeuwwisseling plaatst.

Ja: in 1923 reisden hij en zijn vrouw Adélaïde Verneuil de Marval door Cambodja, Indonesië en Japan, een reis die doorwerkte in de geometrische, niet-westers beïnvloede richting die zijn ornamentontwerp in de jaren daarna nam.

Kaleidoscope: Ornements abstraits (1925) was een gezamenlijk portfolio met zevenentachtig abstracte motieven verdeeld over twintig platen, op naam van zowel Verneuil als zijn vrouw Adélaïde: een late, volledig abstracte kroon op zijn jarenlange koerswijziging van botanische Art nouveau naar puur patroon.