Muurkunst van homoseksuele en lesbische astronauten

Filteren en sorteren 12 producten
Sorteer op:

Je nieuwste liefdes

Muurkunst van homoseksuele en lesbische astronauten

Vertrek naar een caleidoscopisch kosmos waar regenbogen over sterrenvelden schieten en queer moed de mensheid naar nieuwe grenzen stuwt met deze homoseksuele en lesbische astronaut collectie. Met levendige portretten van lesbiennes en homoseksuele mannen in de ruimte, is het een eerbetoon aan iedereen die ervan droomt de sterren te bereiken, ongeacht van wie ze houden. Deze gedurfde fusie van LGBTQ+ trots en retro-futuristische esthetiek herbeeldt de laatste grens als een rijk van oneindige diversiteit en acceptatie.

Veelgestelde vragen

Over deze collectie

De kosmos heeft nooit tot één enkel verhaal behoord, en toch werd de mythos ervan te lang met één stem geschreven. Nu, onder de gloed van hemellichamen onaangetast door de vooroordelen van de geschiedenis, brengt Gay and Lesbian Astronaut Art een nieuw traject in kaart: een Byzantijns geïnspireerde, retro-futuristische visie van vreemde astronauten die het bevel voeren, waar gouden halo's helmen omringen en ruimtepakken glinsteren als glas-in-loodramen die het licht van verre sterren opvangen.

Elk stuk in deze baanbrekende serie is een levendig bewijs van de onbezongen helden van de ruimteverkenning lesbienne en homo-astronauten als hemelse iconen, met hun helmen als Byzantijnse heiligen uit een nieuwe, inclusieve mythologie. Van luxueuze katoenen canvasprints tot geavanceerde telefoonhoesjes: deze kunstwerken zijn gedurfde verklaringen van zichtbaarheid en dagen met elke penseelstreek aardse vooroordelen uit.

Geïnspireerd door baanbrekende initiatieven zoals Out Astronaut en NASA's LGBTQ Special Emphasis Program, deze collectie draait om het snijvlak van wetenschap, kunst en sociale vooruitgang. Deze meeslepende beelden dienen zowel als een viering van triomfen uit het verleden als een baken voor toekomstige generaties, en nodigen kijkers uit om na te denken over een universum waar liefde geen grenzen kent, gendernormen wegdrijven in gewichtloosheid, en de enige beperking jouw verbeelding is.

Door deze kosmische homo's onder de aandacht te brengen, versieren we niet alleen muren en telefoons; we wakkeren dromen aan en stuwen het verhaal van ruimteverkenning naar een kleurrijkere, rechtvaardigere toekomst.

Hier wordt identiteit niet beperkt door de zwaartekracht. Geïnspireerd door het LGBTQ Special Emphasis Program van Out Astronaut en NASA, creëren deze werken een plaats in de hemel voor degenen die altijd naar de hemel hebben gekeken maar nooit in de sterrenbeelden werden weerspiegeld. De stilte van de ruimte wordt herschreven als een koor van stemmen – stemmen van vreemde veerkracht, kosmische ambitie en ongetemde ontdekkingen, stemmen die zeggen: we zijn hier altijd geweest.

Naast kunst is dit een manifest in beweging, waarbij elke katoenen canvasprint, ingelijste compositie en telefoonhoesje het gewicht van een droom draagt ​​die ooit werd verworpen. Als je er één vasthoudt, heb je de toekomst in handen – een toekomst waarin de ruimte groot genoeg is om elke identiteit te herbergen, en waar het oneindige niet alleen een bestemming is, maar een weerspiegeling. Als we ons de vreemdheid tussen de sterren kunnen voorstellen, wat kunnen we dan hier op aarde niet veranderen?

Waarom wordt Sally Ride nu beschouwd als de eerste bekende LGBTQ+-astronaut, ondanks dat ze in de kast stierf?

Ride's ruimtevlucht uit 1983 maakte haar de eerste Amerikaanse vrouw in de ruimte, maar pas in haar overlijdensbericht uit 2012 waarin Tam O'Shaughnessy publiekelijk werd genoemd als haar partner van 27 jaar, werd ze erkend als de eerste bekende LGBTQ+-persoon die naar de ruimte vloog - een waarheid die ze tijdens haar leven nooit heeft onthuld, wat weergeeft hoe onveilig de coming-out werd beschouwd binnen het astronautenkorps.

Wat onthult de statistiek van ‘nul openlijk LGBTQ+-astronauten van de honderden die zijn gevlogen’ eigenlijk?

Van de ongeveer 600 mensen die naar de ruimte zijn gevlogen, heeft niemand dat gedaan als openlijk LHBTQ+-persoon – een opvallende kloof die het op onderzoek gebaseerde project van kunstenaar Mackenzie Calle visualiseerde door te berekenen dat, statistisch gezien, naar verwachting ongeveer 43 van die astronauten LHBTQ+ zouden zijn, gebaseerd op schattingen van de algemene bevolking, wat onderstreept hoe totaal de historische stilte is geweest.

Waarom had het ‘Don’t Ask, Don’t Tell’-beleid van het Amerikaanse leger een buitensporig effect op de diversiteit van astronauten?

Omdat NASA veel rekruteert uit militaire testpiloten en officieren, en openlijk homoseksuele, lesbische of biseksuele mensen volledig uitgesloten werden van militaire dienst tot de intrekking van het beleid in 2011 – wat betekent dat een hele generatie potentiële astronautenkandidaten structureel werd uitgesloten van de carrièrepijplijn waar NASA het meest op vertrouwt.

Hoe heeft de 'Lavender Scare' uit de jaren vijftig direct vorm gegeven aan het astronautenkorps dat NASA later zou bouwen?

Een rapport uit 1950 van de Amerikaanse Senaat leidde tot een zuivering die naar schatting 5.000 tot 10.000 vermoedelijke homoseksuele werknemers uit de federale overheid en militaire dienst verwijderde – en omdat NASA, opgericht in 1958, zwaar putte uit diezelfde talentenpool van de overheid en het leger, vormde dit tijdperk van wettelijk verplichte uitsluiting rechtstreeks de vraag wie überhaupt in aanmerking kwam om astronaut te worden.

Hoe heeft het ontslag van een astronoom tijdens de Lavender Scare bijgedragen aan de lancering van de moderne homorechtenbeweging?

Frank Kameny, een astronoom die voor het Amerikaanse leger werkte, werd in 1957 gearresteerd en ontslagen wegens homoseksualiteit. Hij groeide uit tot een van de belangrijkste vroege homorechtenactivisten in Amerika, waarbij hij de aan astronomie gerelateerde federale werkgelegenheid rechtstreeks in verband bracht met een spilfiguur in de geschiedenis van de LGBTQ+-burgerrechten.

Hoe wordt het ‘Out Astronaut’-programma beschouwd als een zinvolle correctie op deze geschiedenis?

Het programma is opgericht om de totale afwezigheid van openlijk LHBTQ+-astronauten aan te pakken en financiert elk jaar de deelname van een jonge LHBTQ+-wetenschapper aan de training van civiele astronauten – waarbij Sally Ride's eigen woorden: "Je kunt niet zijn wat je niet kunt zien", vaak aangehaald als de reden waarom zichtbare rolmodellen belangrijk zijn voor de volgende generatie die de ruimtewetenschap betreedt.