Kashu's vogels zitten niet alleen op takken; ze pronken met hun spullen in een Meiji-tijdperk modeshow van veren en flair. Elke pagina is een kleurrijke cocktail van traditioneel Oost-Aziatisch vogel-en-bloemenmanie vermengd met een vleugje renaissance van houtblokken, geschud (niet geroerd) door een blauwbloedige kunstenaar met een voorliefde voor verenkleed.

De drukkerij in Tokio ging sneller failliet dan je 'kanji' kunt zeggen, waardoor deze boeken zeldzamer zijn dan een dodo in een kinderboerderij. Dealers gingen Edward Scissorhands op de volumes, waardoor complete sets de Heilige Graal van werden Japanse kunst verzamelen. Deze facsimile-herdruk uit de jaren dertig is als het vinden van Willy Wonka's gouden kaartje - 150 hoogwaardige illustraties dat zal ornithologen doen zwijmelen en zeldzame boekenfanaten tranen van vreugde laten huilen.

Het is niet alleen kunst; Kashu's boek is een tijdmachine verpakt in houtblokinkt en neemt je mee terug naar een Japan waar economische bloei en artistieke bloei samenkwamen in een spectaculaire explosie van creativiteit. Dus of je nu een Japanofiel bent, a vogel nerd, of gewoon iemand die de fijnere dingen in het leven waardeert, Kashu's vogelkunst is jouw ticket naar de wildste, kleurrijkste volière die eigenlijk nooit heeft bestaan...

Toen impressionisten en Art Nouveau-kunstenaars voor het eerst in aanraking kwamen met Japanse vogel- en bloemenprenten, was het radicale gebruik van diagonale compositie, afgevlakt perspectief en asymmetrie in het genre regelrecht in tegenspraak met alles wat de westerse academische schilderkunst had geleerd over het weergeven van de natuurlijke wereld. Van Gogh schreef aan zijn broer dat de Japanners in de natuur leken te leven 'alsof ze zelf bloemen waren', een reactie die weergeeft hoe werkelijk destabiliserend het genre voor westerse ogen voelde.

Het genre is verre van simpele natuurstudies, maar draagt ​​eeuwenlange betekenis met zich mee; specifieke vogels en bloemen hebben veelbelovende, wetenschappelijke en deugdzame associaties in de Oost-Aziatische beeldcultuur, wat betekent dat een enkele afdruk van kraanvogels of chrysanten tegelijkertijd fungeert als natuurstudie en als een gecodeerde verklaring over menselijke waarden en fortuin.

Toen de regering van Meiji actief westerse schilderkunst promootte en Italiaanse kunstleraren importeerde, verdwenen traditionele vogel-en-bloem-houtsneden als onafhankelijke kunstvorm tientallen jaren lang. Dit betekende dat de heropleving van Kachō-ga in de twintigste eeuw een bewuste daad van culturele continuïteit was, tegen reële institutionele druk in de richting van verwestersing in.

Zijn praktijk om planten en dieren uit buitenlandse boeken en tijdschriften weer te geven in plaats van directe observatie illustreert het specifieke moment van het genre: Japan stelde zich snel open voor de westerse materiële en visuele cultuur, terwijl kunstenaars werkten aan het behouden van duidelijk Japanse esthetische tradities van natuurafbeeldingen.

Het genre ontstond in de Tang-dynastie in China en rijpte tijdens de Song-dynastie. Het genre verspreidde zich door de eeuwen heen over de Oost-Aziatische culturele sfeer, bereikte Japan tijdens de Muromachi-periode in de 14e eeuw en ontwikkelde daar zijn eigen kenmerkende kachō-ga-identiteit.

Onderzoek door curatoren heeft een directe grens getrokken tussen Utagawa Hiroshige's kakemono-e (verticale vogelafdrukken in scroll-formaat) en Mucha's revolutionaire verticale Gismonda-poster uit 1895 - wat suggereert dat een van de meest herkenbare formele innovaties van de Art Nouveau zijn oorsprong zou kunnen hebben gevonden in een specifieke kachō-ga-drukconventie in plaats van een puur Europese uitvinding te zijn.