Ontdek homo-erotische nautische taferelen die zelfs de zoutste oud zouden maken zee hond bloost. Geniet van gespierde teer op zonovergoten dekken, tedere momenten in krappe ruimtes beneden en stomende ontmoetingen buiten de vertrekken van de kapitein. Deze collectie bevat een groeiende schat aan homo maritieme kunst, van klassieke marineportretten tot hedendaagse vreemde interpretaties van het leven op volle zee.

Of je nu een landrot bent die verlangt naar een vleugje zeeromantiek of een zoute hond die de inrichting van je schip wil opfleuren, deze vrolijke marine-geïnspireerde kunstwerken zorgen ervoor dat je klaar bent om je hout te laten trillen. Dus hijs je regenboog vlag, zet de luiken dicht en bereid je voor om aan boord te gaan van deze onweerstaanbare armada van nautische vleeskoek!

Zeevarenden dragen een buitensporige erotische lading met zich mee vanwege wat het uniform en de reis zelf vertegenwoordigen: anonimiteit, vergankelijkheid en ontsnapping aan landgebonden normen. Uniformen fungeren als anonimisatoren, waarbij een persoon eerst wordt gedefinieerd op basis van beroep en individuele verschillen worden uitgewist, terwijl de vluchtige aard van een zeeman in de haven hem doet functioneren als een ideale one-night-stand of af en toe een vriendje. De combinatie van matrozen met zwaar drankgebruik en ontspannen remmingen, naast de homo-erotiek van uitsluitend mannelijke instellingen zoals de marine, heeft de zeeman decennialang tot een meeslepend erotisch archetype in de homoseksuele beeldcultuur gemaakt.

Polari was een gecodeerde taal die homomannen gebruikten van de jaren vijftig tot en met de jaren zeventig, waarbij termen werden geleend uit het Italiaans, Cockney Rhyming Slang, Jiddisch en homo-subcultuurjargon, populair in bemanningshutten van cruiseschepen waar homomannen zich bij de koopvaardij voegden als obers en stewards. Zeekoninginnen – verwijfde homomannen die zich bezighouden met amusement aan boord en oberrollen – gebruikten Polari als onderdeel van een verborgen cultuur aan boord die ook wordt gedocumenteerd in Hello Sailor!

Bob Mizer fotografeerde in de jaren vijftig en zestig naakte en halfnaakte zeelieden voor zijn Athletic Model Guild, werk dat circuleerde in vroege homobladen als Physique Pictorial, naast zeemanstekeningen van Tom of Finland en Étienne. Robert Mapplethorpe fotografeerde ook zeelieden, en het archetype komt terug in de hogere en populaire cultuur, van Fassbinder's Querelle tot Village People's 'In the Navy'.

Homoseksualiteit op schepen bleef tot 1994 illegaal bij de koopvaardij en tot 1999 bij de strijdkrachten, ondanks het feit dat marinebuggers vanaf 1627 twee eeuwen lang een hangende overtreding waren. Toch was het leven aan boord hyperseksualistisch en kameraadschappelijk genoeg dat homo-erotische relaties, travestie van theatervoorstellingen en zelfs 'bruiloften' aan boord gebruikelijk waren.

Sea Queens verwijst naar homoseksuele mannen, vaak verwijfd, die vóór de jaren zestig voornamelijk op koopvaardijschepen werkten in amusements- of oberrollen, en soms optraden als offshore 'vrouwen' voor heterozeilers tijdens reizen - een term en identiteit die centraal staat in de visuele en culturele lijn waaruit deze collectie voortkomt.

Hedendaagse zeevarenden beschrijven een duidelijk ander klimaat dan dat uit het verleden. Een maritiem officier met 14 jaar ervaring in de sector meldde dat hij nooit met homofoob misbruik te maken had gehad, en merkte op dat een groeiend aantal openlijk homoseksuele cadetten zich bij de koopvaardij voegde. Tegenwoordig staat de Royal Navy in de top 100 van homovriendelijke werkgevers van Stonewall, een opvallende verschuiving ten opzichte van het historisch gesloten officierskorps.