Ontdek homo-erotische zeetaferelen waar zelfs de meest doorgewinterde zeerob van zou blozen. Gun je ogen een feestmaal van gespierde zeelui op zonovergoten dekken, tedere momenten in benauwde ruimtes beneden en stomende ontmoetingen voorbij de kapiteinshut. Deze collectie bevat een groeiende schatkamer aan gay maritieme kunst, van klassieke marineportretten tot hedendaagse queer interpretaties van het leven op volle zee.

Of je nu een landrot bent die snakt naar een voorproefje van zeemansromantiek, of een ruwe zeebonk die het interieur van zijn schip wil opspicen: deze gay kunstwerken, geïnspireerd door de marine, zetten je te trillen op je benen. Dus hijs je regenboogvlag, sluit de luiken en maak je klaar om te worden geënterd door deze onweerstaanbare armada van nautisch spierballenvertoon!

Zeelieden hebben een buitensporige erotische lading door waar het uniform en de reis zelf voor staan: anonimiteit, vluchtigheid en een ontsnapping aan de normen van het vasteland. Uniformen maken anoniem: ze bepalen iemand eerst door zijn beroep en wissen individuele verschillen uit, en omdat een matroos maar kort in de haven ligt, is hij de ideale one-nightstand of af en toe een vriendje. De combinatie van matrozen met stevig drinken en verslapte remmen, samen met de homo-erotiek van mannelijke instellingen zoals de marine, heeft de matroos tientallen jaren tot een aansprekend erotisch archetype in de gay beeldcultuur gemaakt.

Polari was een gecodeerde taal die gay mannen van de jaren vijftig tot de jaren zeventig gebruikten, met woorden uit het Italiaans, Cockney rhyming slang, Jiddisch en gay subcultuurjargon. Ze was populair in de hutten van de bemanning op cruiseschepen, waar gay mannen bij de koopvaardij kwamen werken als kelner en steward. Sea queens, feminiene gay mannen die op schepen in de entertainment of als kelner werkten, gebruikten Polari als onderdeel van een verborgen cultuur aan boord, die ook is vastgelegd in Hello Sailor!

Bob Mizer fotografeerde in de jaren vijftig en zestig naakte en halfnaakte matrozen voor zijn Athletic Model Guild. Dat werk verscheen in vroege gay tijdschriften als Physique Pictorial, naast matrozentekeningen van Tom of Finland en Étienne. Ook Robert Mapplethorpe fotografeerde matrozen, en het archetype keert terug in zowel hoge als populaire cultuur, van Fassbinders Querelle tot “In the Navy” van Village People.

Homoseksualiteit op schepen bleef bij de koopvaardij tot 1994 en bij de krijgsmacht tot 1999 verboden, hoewel sodomie bij de marine twee eeuwen lang, vanaf 1627, met de strop werd bestraft. Toch was het leven aan boord zo geseksualiseerd en kameraadschappelijk dat homo-erotische relaties, theatervoorstellingen in travestie en zelfs “bruiloften” aan boord heel gewoon waren.

Sea queens zijn gay mannen, vaak feminien, die vóór de jaren zestig vooral op koopvaardijschepen werkten in entertainment of als kelner. Soms speelden ze tijdens de reis de rol van “vrouw” op zee voor hetero matrozen, een term en identiteit die centraal staan in de visuele en culturele lijn waar deze collectie uit put.

Zeelieden van nu beschrijven een duidelijk ander klimaat dan dat van vroeger. Een scheepsofficier met veertien jaar ervaring in de sector vertelde dat hij nooit homofobe beledigingen heeft meegemaakt en wees op een groeiend aantal openlijk gay cadetten bij de koopvaardij. Tegenwoordig staat de Royal Navy in de top 100 van meest gay-vriendelijke werkgevers van Stonewall, een opvallende omslag voor een officierskorps dat van oudsher in de kast zat.