Onder de vergulde plafonds van een vergeten barokpaleis, waar klimop zich om gecanneleerde zuilen kronkelt en kroonluchters nog schitteren in het maanlicht, houden de gay prinsen van de Queer Gardens hof. Hier is liefde een spektakel en draagt verlangen brokaat met fluwelen bies. Satijn stroomt als vloeibaar licht, juwelenknopen vangen de flikkering van de kaars en elke prins is een meesterwerk van overdaad, trots en onbeschaamde queerness.

Van zonovergoten gesnoeide hagen tot kaarsverlichte boudoirs: deze mini-prinsen regeren oppermachtig en hun kleine gestalte logenstraft hoe groot hun aanwezigheid is. De kunstwerken kloppen van leven, elk doek is een raam op een universum waar liefde geen grenzen kent en schoonheid zich niets aantrekt van conventies.

Verlies jezelf in de verfijnde details, van de glinstering van diamantjes tot tedere blikken, die boekdelen spreken over verlangen, identiteit en de blijvende droom van een gay droomprins. Alles verpakt in een weelderige viering van diversiteit, een vrolijke rebellie tegen heteronormatieve verhalen en een bewijs van de kracht van de verbeelding om ons begrip van geschiedenis en seksualiteit te hervormen.

Dit is niet het verleden zoals het was, maar zoals het had kunnen zijn: een barokke fantasie waarin LGBTQ+-koningshuizen zonder rem regeren. Voetstappen galmen door marmeren zalen, hun ritme een wals van gestolen blikken en gefluisterde sonnetten. In geheime tuinen blijven geliefden talmen onder gebeeldhouwde bogen, hun verhalen verweven met de verwarde bloesems, hun handen die elkaar strijken als poëzie op muziek gezet. Elk werk in deze collectie is een visioen van romantische buitensporigheid, queer bevrijding en aristocratisch drama, uitgevoerd met de weelderige smaak van oliepotretten uit de 17e eeuw en de uitbundige overdaad van Versailles bij schemering.

Dit is geen herschreven geschiedenis, maar teruggewonnen geschiedenis. Een wereld waarin elke prins gekroond wordt in zijn eigen spiegelbeeld, waarin liefde zijde draagt en de toekomst glinstert in de echo’s van een droom die nooit mocht vervagen.

Koninklijke relaties tussen mensen van hetzelfde geslacht zijn gedocumenteerd in bijna elk tijdperk en op elk continent: het is geen moderne uitvinding. Meerdere Chinese keizers hadden openlijk homoseksuele relaties, met keizer Ai van Han en zijn minnaar Dong Xian als bekendste voorbeeld. Ai liet hem snel carrière maken in het overheidsapparaat, ook al waren beide mannen getrouwd met een vrouw. Historicus Brent Hinsch merkte op dat veel Han-keizers volgens de klassieke Chinese hofkronieken “mannelijke favorieten” hadden. De collectie van Toby Leon presenteert deze geschiedenis uitdrukkelijk als herstel van de waarheid en niet als roddel.

“De afgesneden mouw” is een van de beroemdste queer liefdesverhalen aan het hof. Keizer Ai van Han sneed naar verluidt de mouw van zijn gewaad af om zijn slapende minnaar Dong Xian niet wakker te maken, en de uitdrukking “de passie van de afgesneden mouw” werd een blijvende Chinese omschrijving voor mannelijke homoseksualiteit. De blog van Toby Leon opent met ditzelfde verhaal als het stichtende beeld van de collectie over gay koningshuizen.

Heersers uit de klassieke wereld hadden ruim gedocumenteerde mannelijke minnaars. De Romeinse keizer Hadrianus zat in een liefdeloos, politiek gearrangeerd huwelijk, maar was toegewijd aan zijn jonge metgezel Antinoüs. Toen Antinoüs in het jaar 130 n.Chr. in de Nijl verdronk, liet een radeloze Hadrianus hem vergoddelijken en overal in het rijk monumenten voor hem oprichten. De band van Alexander de Grote met Hephaistion en de relaties van keizer Elagabalus met Aurelius Zoticus en Hierocles horen tot de andere veelgenoemde klassieke voorbeelden.

Engeland bracht twee van de best gedocumenteerde koninklijke relaties tussen mensen van hetzelfde geslacht voort. Historicus Michael B. Young omschreef koning James I als een van de meest prominente homoseksuele figuren van de vroegmoderne tijd, en tijdens restauratiewerk aan Apethorpe Palace kwam een geheime gang aan het licht die zijn slaapkamer verbond met die van zijn favoriet George Villiers, hertog van Buckingham. De intense relatie van koning Edward II met Piers Gaveston wekte zoveel vijandigheid bij de adel op dat Gaveston uiteindelijk werd opgejaagd en geëxecuteerd.

Ja. Koningin Ana Nzinga van Ndongo, een heerser uit de 17e eeuw die zich niet aan genderrollen hield, in wat nu Angola is, verdreef de Portugese kolonisators en werd door haar Nederlandse lijfwacht beschreven als iemand die tijdens rituele ceremonies mannenkleding droeg, terwijl ze aan het hof een groep jonge mannen in vrouwenkleren hield. In het Buganda van de 19e eeuw (het huidige Oeganda) had koning Mwanga II naar verluidt seksuele relaties met mannen, naast zijn zestien vrouwen. De moord op hovelingen die hem in 1886 trotseerden, wordt nog altijd herdacht als Martelarendag, en die geschiedenis duikt tot op de dag van vandaag op in de Oegandese politiek.

Verschillende levende of recente leden van koningshuizen hebben zich openlijk als LHBTQ+ geïdentificeerd. Manvendra Singh Gohil, prins van de voormalige prinselijke staat Rajpipla in Gujarat, India, kwam in 2006 uit de kast als gay in de Indiase media, waarop zijn familie tevergeefs probeerde hem te onterven. Prins Azim van Brunei werd in 2019 tegen zijn wil openbaar gemaakt, het jaar voor zijn dood. Lord Ivar Mountbatten, een neef van wijlen koningin Elizabeth II, was in 2016 het eerste lid van de Britse aristocratie dat uit de kast kwam als biseksueel en trouwde in 2018 met zijn partner, en in 2025 kwam Maud Angelica Behn, kleindochter van koning Harald V van Noorwegen, uit de kast als biseksueel.