August Blue (1896) - Henry Scott Tuke kunstdruk / canvas

August Blue plaatst Henry Scott Tuke's visie uit 1896 tussen zout en huid, waar vier lichamen instrumenten worden in de maritieme symfonie van de Newlyn School. Een staande jongeman grijpt linnen vast als een zeil dat het geheugen zelf opvangt, zijn houding bevestigt de mannelijke schoonheid die de Cornische experimenten van het Britse impressionisme bepaalde. Koperkleurig haar vangt het licht van Falmouth tegen de achtersteven, terwijl een ander in violette schaduwen achteroverligt en de roeiboot door plein-air-tonale harmonie drijft.

Turkooizen diepten verzwelgen de uitgestrekte armen van de vierde figuur, zijn opduiken suggereert een doop of een ontsnapping aan Victoriaanse beperkingen naar een pastorale idylle. Verre zeilschepen lossen op in atmosferische nevel, hun masten doorboren de wolken als naalden die de tijd aan elkaar stikken. Het aquarelmedium ademt hier, zijn aquamarijne wassingen dragen de mediterrane luminositeit die Tuke van Italië tot aan de zuidwestelijke rand van Engeland najoeg.

Het nautische leven ontmoet esthetische mijmering in dit zeeschilderij. De datering 1896 markeert het hoogtepunt van meesterschap, elke penseelstreek brengt observatie en verlangen in evenwicht. Jeugd wordt zowel onderwerp als symbool, deze zwemmers opgeschort in een eeuwige augustus, hun vleeskleurige lichtglans tegen koele diepten schept een visueel gedicht van mannelijke kameraadschap en kustvrijheid.