Unnatuurlijke Geschiedenis - Alien Insect Vanitas kunstdruk

Ergens staat een lade van een natuurhistorisch museum leeg onder een blanco etiket, omdat haar bewoner te groot is geworden voor de kast. Dit neo-Barok buitenaardse insect is de ontsnapte, een weirdcore entomologische print opgetrokken in de traditie van het rariteitenkabinet. Het houdt de pose met gespreide vleugels aan die Maria Sibylla Merian in 1705 aan haar Surinaamse motten gaf.

Lees het specimen van boven naar beneden, zoals Linnaeus een snuitkever registreerde. Eerst rijzen twee paren gelede voelsprieten op, daarna een gehelmde kop met brilogen, gewelfd met klinknagels. Blauwstalen platen stapelen zich langs het achterlijf omlaag naar steltachtige poten die een met kopergroen bedekte plank aftasten. De bovenste vleugels zijn ruiten van melkglas, gevat in flamingoroze haarvaten. Het onderste paar zwelt op tot heldere zakken met abrikooskleurige eieren. Terwijl aangetaste bronzen scarabeeën één hoek patrouilleren. En een eenzame indigobloesem zich verschuilt tussen stro-droge bloempjes, en doornig fruit mandarijnkleurig oplicht tegen een bitumineuze schaduw.

Niets hier heeft nog een Latijnse naam. En rond de broedmoeder verwelken de vanitas-rekwisieten van dit stilleven precies op het juiste moment. Een crèmekleurige dahlia hangt slap over de rand. Schelproze knoppen, tulpvormig, dragen nog altijd de koorts van de tulpenmanie van 1637. Twee kaki-zaaddozen steken stekelig op aan de voeten van het wezen tussen botbleke ranken. Clair-obscur met olieverfglans, herbouwd in pixels, houdt elk oppervlak nat.

Hang het op waar gasten een vlinder verwachten. Noem het speculatieve biologie onder tenebristische belichting, aangebracht met een digitaal penseel dat is getraind op de vernis van de Oude Meesters.