Kaïn en Abel - Laszlo Hegedus kunstprint / canvas

In Cain and Abel construeert de in Boedapest geboren László Hegedűs afwijzing niet uit bloed, maar uit rook. Abels blik klimt langs de bleke zuil die de avondlucht opensplijt—een draad van blauw-witte damp die opstijgt van ruw gehouwen altaarsteen naar gekneusde violetkleurige wolk. László Hegedűs verbeeldt die aanvaarding in ivoor-perzikkleurig vlees, waarbij elke pees van de uitgestrekte arm de laatste sintels van stervend koperlicht opvangt. De schenking van gunst laat zich lezen in bot en huid nog voor de schrift een woord ervoor aanreikt.

Caïn staat met de rug toegekeerd, rood-kastanjebruin haar dat de roestgloed van verre boomschors absorbeert, zijn lichaam verzegeld tegen het oordeel van de hemel. De Hongaarse academische schilder tekent afwijzing via louter houding—geen gezicht nodig, alleen die amber-roze ruggengraat die naar binnen buigt als een vraag waarop de hemel verkeerd heeft geantwoord. De Salon-olieverftechniek van de late negentiende eeuw verzacht contouren tot sfumato, terwijl de bijna zwarte aarde de schaduwen van beide mannen opslokt in een gedeelde, onomkeerbare grond.